Wednesday, February 20, 2019



සුළඟ අනවරතය 
හෙතෙම නිසොල්මන්ය......

හිදිමි විඳිමි...
සිහින දෝ දකියි
කප්පරක් අඬ අඳුර බිද
අතරින් පතර දැල්වෙන නියෝන් එළි,
එක පාර කෑ ගහන කොන්ක්‍රීට්
රෑබදුලු ස්වර.....
නීරස කරයි සිත,
නිවා අහවරක් කල පෙම් පවත්
හෙමි හෙමින් දැල්වින ආයෙමත්...
දවා ගත් සිගැරැට්ටුව....
නිවා ගත් ප්‍රේමය.......
පිට අත්ල මත වැටුණු 
ඇවිලුනු අළු
විසිරින 
අනවරත සුළඟට......



Wednesday, September 19, 2018



මුකුලිතවි මහ රැයට නිදිවදින විහඟුනේ....
විකසිතවි මහ රැයට
මල් තෙමන පිනි බිදේ....
ඇයත් අද නිදි නැතිව දෙගොඩහරි යාමයේ....
ෆැක්ටරියේ වැඩගොඩක් ගොඩගැහී මයේ හිතේ.....

වැහිදියේ හෙලෙනු මැන පිනි බිදක් නිදහසේ
වැටෙනු මැන පිනි බිදේ කුරුළු යහනාවතේ..

විහඟ, හනික නුඹ අවදි වී.....
සරනු මැන ඒ යහට මහ රෑම කළුවරේ....
සඳ එළිය නුඹේ නමට එළියදෙයි හිතවතේ...
තනි නොවනු නුඹේ ළගින් රැදෙයි ඒ පිණි බිදේ....

ගොහින් නුඹ ඇය අසළ රැදී මොහොතක් මලේ...
හෙලණු මැන පිණි බිදුව සෙමින් ඇගේ මුව වටේ.....

keshara damith

Thursday, June 28, 2018

නුඹ සොයා ගත් මොණර කොළයක් මා ගෙවා දැමු මතක පදයක්







සරා සද අභියසක
නුරා පහසක පැතුම
මලානික අහස යට
සේවූ සිසිවන සුවදක මහිම.......

වරා මල් සිතක් යට
කෙලෙස සොයමිද සෙවන මම
මවා ගත් ප්‍රේමයක
වින්ද සිත් කවිය නුඹ.....

ඇහෙන් ඉගිකර පහස ගැන
ගයන්නේ අනුරාගි ස්වර නුඹ
තනන්නේ රෙසි කලාවන් ළැම
සරන්නේ ඇට මිදුලු නහර වල.....

අතැගිලෙන් තද කරපු මස්පිඩු
මතක් කෙරුවා ජීවිතේ වග
මේ නුඹයි සහ ඒ මමයි බව...

හීන් කිතියක් හදවත අසළ
අහෝ නෑ ඒ වෙදානාවක්
නුඹ සොයාගත් මොණර කොලයක්
මා ගෙවා දැමු මතක පදයක්......

Thursday, December 14, 2017

මේක ගෝනි බිල්ලන් ගැන කතාවක්

රෑ වුනාම එන ගෝනි බිල්ලන් ගැන මගේ මතකයේ හැටියට මම පළමුවෙන්ම අසා ඇත්තේ මගේ සීයාගෙනි.ඔහු මා හා සබැදි මතකයන් ඉතා අඩු වුවත්,ඔහුගේ ඇතැම් ගති සිරිත් මට තවමත් හොදට මතකය.තම තියුණු දෑස් උඩට පහළට කරකවමින්, සිංහල දුම්කොළයෙන් හැදුණු,මඩ පුවක් ගෙඩියකට ආසන්න අඩු වැඩියෙන්,හුණු බුලත් යහමින් දැමූ හීනියට කෙටූ බුලත් විටක් දත් නැති හක්ක මත තබා අඹරමින් ඔහු මට විස්තර කළේ ගෝනි බිල්ලා ගැනය.ඒ මට යාන්තම් අවුරුදු හතරක පහක වයසකදීය.



ඔහු විස්තර කළ ආකාරයට ගෝනි බිල්ලා යනු දැවැන්ත මනුෂ්‍යයෙකු නොවන සත්වයෙකි.කුඩා ළමයි ආහාර නොගන්නා විට ගෝනි බිල්ලා පැමිණ ළමයා නිවසින් රැගෙන යෑම සිදුවන බව ඉතා කුඩා කළ මා විශ්වාස කල කතාවයි.ඒ කතාව මට කීවේ සීයාය.සීයාගේ ගෝනී බිල්ලාගේ මතකයන් අමතක වෙන්නත් කලින් ආච්චි මට ගෝනි බිල්ලා ගැන කීවේ පාසලේ තුන,හතර පංති වලදීය.ඇය පැවසූ ආකාරයට ගෝනි බිල්ලා ඇතැම් දිනවල පාසල් යෑමට අකමැති ළමයින් මෙන්ම තනියම වත්ත පහළට යන ළමයින්ව උස්සාගෙන යන්නට මාන බලන බව පැවසීය.තවද ගෝනි බිල්ලා ළමයින් රවටන්න බැලුම් මෙන්ම ටොෆී වැනි දෑ දෙන බව ආච්චී මට සදහන් කලා හොදින් මතකය.මේ හැර මා කුඩා කළ ගෝනි බිල්ලා ගැන කියා මා බය කරන්නට උත්සහ කල කිසිවෙකු මට මතක නැත.


අද මම තරුණයෙකි.ගෝනි බිල්ලාගේ මතකය අමතක නොවෙන තරමටම මගේ හිතට කුඩා කල එකතු කිරීමට ආච්චිටත් සීයාටත් තිබුණු හැකියාව අද වැඩිහිටියන් සතු වනවාද යන්න ගැටළුවකි. ආච්චිගේ සහ සීයාගේ මතකයන් අතර සිටි මට ගෝනි බිල්ලා මතක් වුනේ ඉබේටමය.සීයා මට ගෝනි බිල්ලා ගැන කියූ සැටි අපූරුය.ඔහු විට කොටන්නට කම්මැළිය. ඔහු මා ලවා විට කොටා ගන්නා අතර ඔය ගෝනි බිල්ලගේ කතාව මට කීවේ ඇගට දැනෙන නොදැනෙන ගාණටය.එය ළාබාල මට සීයාට හීනියට කෙටූ බුලත් විටට වඩා රස ඒ වගේම බය කතාවකි.බොරු ලෙඩ ගෙන පාසල් ගෙදර වැඩ නොකරපු දිනවල සෙල්ලම් කර මදක් විවේක ගන්නා මොහොතක ආච්චි ගදම ගද තෙල් බෙහෙත් බෝතලයද රැගෙන ගෙදර ඉස්තෝප්පුව ඉස්සරහට එන්නේ මා ලවා ඇගේ කකුලේ තෙල් ගා ගැනීමටය.ඒ වෙනුවට වසා ඇති අගේ පරණ අල්මාරිය පෙන්වීමට ඇයව පොරොන්දු කරවා ගැනීම මගේ සිරිතය.අගේ දෙකකුලේ තෙල් ගාන අතර තුර ඇය ගෝනි බිල්ලගේ කතාව කිව් හැටි මට තාම මතකය.ආච්චිගේ ගද තෙල් මට කොතරම් ගද වුවත් ගෝනි බිල්ලගෙ කතාව තුළ ඇති බිය සහ සුන්දරත්වය ඊට වඩා සුවදය.මා කුඩා කළ රාත්‍රී කෑම කන්න අදිමදි කරන අම්මා සමග ගැටුම් ඇතිකරගන්නා මොහොතවල සීයා පැමිණ ගෝනි බිල්ලා ගැන සිහිපත් කළ යුරු මට තාමත් මතකය.ආච්චි ගෝනි බිල්ලා කතාව පැවසීමෙන් පසු මා පාසල් ගොස් නිවසට පැමිණි පසු පළමුවෙන්ම පාසලේ දෙන ගෙදර වැඩ කිරීම සිරිතක් කරගත්තේ ගෝනි බිල්ලාට ඇති බිය නිසා වන්නට ඇත.පසුගිය දිනක අප නිවසට පැමිණි ඥාති සහෝදරියක් ඇගේ වයස අවුරුදු තුන හමාරක තරම් කුඩා දරුවාට රාත්‍රී ආහාරය ලබාදීමට මහත් වෙහෙසක් දරනයුරු මා බලා සිටියේය.ඇය නිවසේ ඉදිරියට ගොස් විවිධ දෑ ඔහුට පෙන්වුවත් වැඩේ නිශ්පල විය.ඇය එක වරම අන්න පුතේ ගෝනි බිල්ලා කීවාය.ඉතාම ආයාසයෙන් තමාගේ මවගේ ග්‍රහණයෙන් මිදුණු පොඩිත්තා "ගෝනී බිල්ලොන්ට මම බය නෑ..ගෝනී බිල්ලොන්ට මම බය නෑ "කෑ ගසමින් නිවස තුළට දිව ගියේය."බලන්න මල්ලි මේ දැරුවානම් කවාගන්න පුදුම අමාරුවක් තියෙන්නේ".ඇය කුඩා දරුවා පසුපස ගියාය.ආච්චි සහ සීයා කුඩා කළ මා බය කළ ගෝනි බිල්ලා මෙනෙහි කරන විට මගේ සිතට අදටත් බියක් දැනේ.මේ පොඩිත්තාටත් නිවිසැනසිල්ලේ ගෝනි බිල්ලාගේ කතාව කියා දියයුතු යැයි සිතා ,මා දොර වසා නිවස තුළට ගියෙමි.

කේෂර දමිත්

Monday, November 20, 2017

නව රාජ්‍යක් ලෙස නුතන ශ්‍රී ලංකාව


කාලය බොහෝ දෑ වල තීරකයා වනුයේ සැබවින්ම තමන්ට හිමි එතැනමය යන්න නැවත නැවත ලෝකයාට ප්‍රත්‍යක්ෂ්‍ය කරන රාමුවක් තුළය. එකී රාමුව අභිබවා ස්වකිය ජිවිත මෙන්න ඉන් පරිභාහිර ලෝකය හස්තයට අරගෙන අල්ලේ නටවන්නට යත්න ධරණ නුතන මිනිසා ගේ වෑයමේ අඩු වැඩිය කොතරම්ම බොළද, ලාමක ප්‍රයත්නයක් දැයි වැටහෙනුයේ ඉදහිට ස්වභාවදර්මයා හෝ විශ්වීය ප්‍රපංචයන් අප වෙත මුදා හරින නොරිස්සුම් සහගත හැඩතල නිසාය. රතු ඉන්දියානු නායක සියැටල් කී විදිහට “මිනිසා යනු පරිසරයේ කොටසක් මිස පරිසරය යනු මිනිසාගේ කොටසක් නොවේ. අප ආරක්ෂකයෝ මිස අයිතිකරුවෝ නොවේ”.
කෙසේ වෙතත් විශ්ව ගම්මාන සංකල්ප, උග්‍ර ධනවාදය, සමාජවාදයේ හුදු සටන් පාට, ලෝක බලවතුන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වයන් අන්තර්ජාතික සංවිධාන මේ සියල්ලම මිනිස් සමාජීය පරිසරයේ නුතනයේ තීරකයන් වී හමාරය. එහෙව් වටපිටාවක් තුළ අප අපටම යායුතු ගමන තීරණය කිරීමට හැකිද යන්න නිරායාසයෙන් ගොඩ නැගෙන ගැටලුවකි. අවශ්‍යතාවයක් තිබුනත් එසේ සිදු කරන්නට බැරි තැනක අප හිරවී ඇත. අප පමණක් නොව සමස්ත ලෝකයම එකම දම්වැලක යදම් මෙන් එකිනෙකට එකිනෙකට බැදී ඇත. ඒ බැදීම තුළ “ශ්‍රී ලංකාව නමැති මේ දුප්පත් රටේ ක්‍රියාකාරිත්වය මෙන්ම දායකත්වය අතිශය තීරණාත්මක වනුයේ මේ සමස්තය තුළ අප රෝලක් ගැසිය යුතු නිසාය.කතාව සරලවම කිවහොත් මෙලෙසය.
පහළොස්වන, දහසයවන සියවස් වල බොහෝ අපරදිග රටවල් වල දේශ ගවේෂණ කටයුතු පුළුල් වීමත් ඔවුන් ආසියාව, අප්‍රිකාව මෙන්ම ලතින් ඇමරිකානු කලාපයේ යටත් විජිත සොයා යෑමට විවිධ හේතු පාට ඇතිව මෙම ඉසව්වලට යාත්‍රා කළ නිසාත් එම කලාප වල යටත්විජිත පිහිටවා ගැනීමට ඔවුනට හැකියාව ලැබිණි. එලෙස පිහිටවාගත් යටත් විජිත වල පාලනය ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආකාරයට ගෙනගිය අතර තම ආගම් ප්‍රචාරණය මෙන්ම එම රට වල ව්‍යාපාර කටයුතු කිරීම ආදිය සාර්ථකව කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්  විසිවන සියවසේ මුල්භාගයේ සිට යටත් විජිතවාදය දියාරු සංකල්පයක් වෙන්නට පටන් ගත් වකාවානුවක මෙම බ්‍රිතාන්‍යය, ස්පාඤ්ඤය, ඕලන්දය ආදී රටවල් තම යටත් විජිත අතහැර යාමට පටන් ගත්තේය. එලෙස ඔවුන් එම රටවල් වලට නිදහස ලබා දෙන විට සියවස් ගණනාවක් යටත්විජිත මානසිකත්වයෙන් ජිවත් වූ මෙම රටවලට එය අමුතුම උත්තේජනයක් විය.
කෙසේ වෙතත් මෙම රාජ්‍යයන් ලෝක ප්‍රවාහයට සෘජුවම එසේත් නැත්නම් සක්‍රියවම සම්බන්ධ වන්නේ මෙතැන් සිටය. ආර්ථික වශයෙන් අසංවර්ධිත, දේශපාලනික වශයෙන් නවීකරණය නොවුණු එමෙන්ම සමාජීය වශයෙන් බහුවිධතාවයේ කොටස් කරුවන් ව සිටින මෙම රාජ්‍යයන් “නව රාජ්‍යයන් විය”. තවමත් තම රටට ගැලපෙන දේශපාලන ක්‍රමය අත්හදාබලමින් සිටින බොහෝ නව රාජ්‍යයන් ක්‍රියාත්මක වනුයේ විදේශ රටවල ආධාර මතින්ය. විදේශ රටවල්, සංවිධාන ණය ලබා දෙන තරමටම ඔවුන්ගේ ඇතැම් රෙගුලාසීන් වලට එකගවිමට මෙම රාජ්‍යයන් බැදී සිටි. ඒ පුද්ගලිකරණයයි. රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයේ පවත්නා දුර්වලතාවයන් මෙම රටවල් වලට පොදු අතර කෙසේ වෙතත් ඇතැම් රටවල් යටත්විජිත භාවයෙන් මිදුන සැනින්ම දීර්ග කාලීනව තම රටට ගැලපෙන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් නිර්මාණය කරගන්නා ලදී. ඉන්දියාවේ අම්බෙඩ්කාර් නිර්මාණය කළ ව්‍යවස්ථාව අදටත් එහි සාර්ථකත්වය කියාපානුයේ, සිදුකර ඇති ඉතා අඩු සංශෝධන ගණන හේතුවෙන්ය. කෙසේ වෙතත් අපට තවමත් රටට සුදුසු සහ ගැලපෙන ව්‍යවස්තාවක්වත් නිර්මාණය කරගත නොහැකි වී තිබීම සෝචනීය තත්වයකි.
අවසාන වශයෙන් එක් දෙයක් නම් පැහැදිලිය 48 බ්‍රිතානයන් අපට නිදහස ලබා දී ගියත් අප නිදහස් වී නැත. ඔවුන් පසෙක තබා ගිය අවුල් වුන නූල් බෝලයක් නැවත අප රැගෙන නැවතත් අවුල් වියවුල් කරමින් පවතී. මතක තබා ගතයුතු කාරණාව වන්නේ දැනට අඩසියවසකටත් වඩා වැඩි කාලයක් ගෙවී ගොස් අවසාන බවය.
Keshara Wijesundara.


Tuesday, October 31, 2017

මේ තමයි අපේ රටේ ධනාත්මක චින්තනය












                                                                           වෙනස් වෙන බොහෝ දෑ වල වගකිවයුත්තා කාලයම කියා ඇතැමෙකු තම ජිවිතයේ ඉරණම කාලයට භාර කරයි.තවකෙකු බලා සිටිනුයේ තම ප්‍රශ්නයට නිශ්චිතම,නිවැරදිම පිළිතුර කාලය විසින් ලබාදෙන තුරුය.අනාගතය,වර්තමානය සහ අතීතය තුළ ජීවිතය සොයා සරණ අපට සැබැවින්ම නිශ්චිත, නියම කල ජීවිතයක් නැත.අප මේ සොයා යනුයේ, හබා යනුයේ, අවිනිශ්චිත අනාගතයකි.එය මොහොතකට අකීකරු සිහිනයකි.තව විටක අසම්මත චාරිකාවකි.මාතෘකාවක් ගැලපිය නොහැකි කතාවකි.අවසානයක් නොමැති නවකතාවකි.
ඔබත් මාත් මේ මොහොත වනවිට එකට හිද හුස්ම ගනුයේ, විසි එක්වන සියවසේ ධනේශ්වරයේ තුන්වන කාර්තුවේ දියුණු වෙමින් පවතින එසේත් නැත්නම් දියුණුවෙන්න අර අදින යුටෝපියානු ෆැන්ටසි මානසිකත්වයේන් පිරුණු කුඩා දූපතකය.එය වූ කලී ශ්‍රී ලංකාවයි.
ඉතා දිගු සංස්කෘතික උරුමයක්,ශිෂ්ටාචාරයකින් පොහොසත් මෙකී දූපත එකී මෙකි නොකී බොහෝ දෑ ලෝකයට කියාදුන් එනම් පුර්වාදර්ශය සකසා සපයා දුන් රට ලෙස අප අසා ඇත.මහා සාගරය පරයා යන වැව් සෑදූ ඉතිහාසයක්, අන් කිසිදු රටකට නොදැවිණි වාරි තාක්ෂණයක් අප සතුය. ලොව ප්‍රථම වරට අහසින් යන යානයක් ගැන අප අසා ඇත්තේ රාවණා යුගය තුළයි.ඒ රාවණා ගේ දඩු මොණරය යි.ලොව ඉපැරණිතම බිතුසිතුවම් සීගිරි බිතුසිතුවම් වෙද්දී,අපේ රටේ දේශීය සටන් ක්‍රම වලට බයේ,රට ආක්‍රමණයට පැමිණි බොහෝ විදේශිකයන් පලා ගිය ඉතිහාස පුවත් ගැනත් අප කොතෙකුත් අසා ඇත.
ඉතිහාසය එසේ වෙද්දී වර්තමානය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් වනුයේ ඇතැම් විට ලාංකිකයා කලෙක සියල්ල විසදීමටත් පවත්වාගෙන යෑමටත් උචිතම තේමාව කාලය බවට නිල කල නිසා,නියම කල නිසා වන්නට ඇත.අවිනිශ්චිත අනාගතයට නිශ්චිත පිළිතුරක් ඔවුන් අතීත කාමය තුලින්ම නිර්මාණය කරන්නට ඇත.කාලය යනු හුදෙක් මුලක්,මැදක්, අගක් සනිටුහන් කළ නොහැකි අවකාශීය ප්‍රපංචයක් වුවත් ඔවුන් එයට නිශ්චිත අර්ථයක් සපයන ලදී.
සැබවින්ම එය වූ කලී මිත්‍යාවකි.ඉතාම රහට ව්‍යාප්ත වූ කටකතාවකි.ඒ සියල්ල පෝෂණය වුයේ මිත්‍යාව,ආගම්වාදය,ජාති බේද,මෙන්ම පෘඩත්වය,වීරත්වය මෙන්ම ශ්‍රේෂ්ටත්වය යන හුදු පද භාවිතයන් හරහාය.මේ සියල්ල කැටිකොට ශුද්ධා බුද්ධි සම්පන්න ලාංකිකයාගේ හැගීම් විකෘති කිරීමට කාලය ගතවන දෙස ඔහේ බලා සිටි කාලකන්නියා කටයුතු කළේය.එහි විපාක කාලය නමැති අවකාශීය ප්‍රපංචය තුළම අදටත් නිසොල්මනේ සැරිසරමින් අපේ මහ පොළොව ගැන නැවත නැවතත් මෙනෙහි කිරීමට අවස්තාව සලසා දෙයි.

මහා සාගර පරයා යන තරමටම විශාල වැව් නිර්මාණය කළ අපට සුද්දන් ලවාවත් හරි හැටි වාරි ව්‍යාපෘතියක් කරගන්නට නොහැකි වීමේ යතාර්ථය උමා ඔය ව්‍යාපෘතිය හරහා අපට අද මනාවට පසක් කොට දෙයි.රාවණා ගේ දඩු මොණරය ලෝකයේ ප්‍රථම අහසින් ගිය යානය බවට පත් වූ රටක, අද ලාභ ලබන ගුවන් සේවයක් හෝ අංග සම්පුර්ණ පහසුකම් සහිත ගුවන්තොටුපලක් වත් පවත්වාගෙන යෑමට නොහැක.බැලස්ටික් මිසයිල න්‍යෂ්ටික අවි පවා අත්හදා බලන නූතන ලෝකයේ රටවල් අතර අද අප සිටිනුයේ කොතැනද යන්න අමුතුවෙන් සොයා බැලිය යුතු හෝ සිතා බැලිය යුතු කරුණක් නොවේ.මේ සියල්ල එසේ සිදුවුවත් කණගාටුවට කරුණ නම් ලීක්වාන්යු සිංගප්පුරුව නිර්මාණය කළේ කොළඹ නගරය දෙස බලා යැයි අදටත් අපේ රටේ ඇතැමෙකු සිහිපත් කරන්නේ හද පත්ලෙන්ම නැගෙන සියුම් අභිමානයක්ද සමගින්ය.
කේෂර විජේසුන්දර

Friday, October 27, 2017




උස් කතා ඇති තැනක 
හිස්ම හිත් රාත්‍රියක
වෙස්වලාගෙන ආව
විශ් එකක් වත් ද නුඹ කෙල්ල...

චැට් එකක් බොක්කටම
හිට් නොවුන හිත් හොරකමක
මහ රෑක කෑගහන 
උගුර එච්චරට රහද?

ශිෆ්ට් එකක් කෙල වෙච්ච
දුක කළුවරක තනිවෙච්ච
මිස් වෙච්ච ත්‍රිල් එකක්
ඇත්තමයි නුඹ සොදුර

නැහැදිච්ච කටක් ළග
ලොරි ටෝක් ඇවිස්සින
තිගැස්සින සිතිවිල්ල
හිනැස්සිය නුඹ රෑම..

සුවද නැති උණුහුමක්
හදිස්සියේ දුන් හාදුවක්
වචන අඩු පදපෙළක්
තවම නුඹ අහැරිච්ච 
නැති හීනයක්...

keshara 

ගොස්තියාගේ අඩවිය